150 . مزاح [ المزاح ] شوخى و هزل نهى عليه السّلام ابا هريرة عن مزاح العرب ، فسرق نعل النّبىّ و رهن بالتّمر و جلس بحذائه يأكل . فقال ( ع ) يا ابا هريرة ما تأكل ؟ فقال : نعل رسول اللَّه . « 1 » پيغمبر اكرم ( ص ) أبو هريره را از شوخى با عربها منع فرمود . روزى كفش حضرت را دزديد و در مقابل قيمت مقدارى خرما ، نزد خرما فروش گرو گذارد و آمد روبروى حضرت نشست و مشغول خوردن خرما شد . حضرت فرمود ابا هريره چه ميخورى ؟ عرض كرد كفش پيغمبر را . كدام زمامدارى است كه يك فرد عادى كشورش جرأت كند با او چنين مزاحى نمايد و كفش او را نزد بقالى گرو بگذارد . خداوند در قرآن كريم اين فضيلت اخلاقى و سجيهء روحانى رسول اسلام را از مراتب رحمت و عنايت خود دانسته و فرموده است : فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ . آنچنان بصفاى دل خود ، نسبت باصحاب خويش علاقه داشت كه فرمود :

--> ( 1 ) بحار جلد 6 صفحهء 166